وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: پيش از اين احكامى نظير آن براى باشگاههاى ملوان، استقلال و سايپا نيز صادر شده بود. اما آنچه اين حكم را با نظايرش متمايز مى كند چرايى آن است، در حكم كميته انضباطى دليل محكوميت داماش را پرتاب بطرى از سوى هواداران داماش و فحاشى به داور در دقايق پايانى اعلام شده است. در اين نوشتار سعى شده صحت صدور اين مجازات را با ديدى انتقادى زير سوال ببرد:
نكته نخست مربوط است به نادرست بودن ماهيت مجازات كميته انضباطى با روح فوتبال! اينكه يكى از خطوط قرمز فيفا مقاومت در برابر تغيير نتيجه پس از پايان بازى از سوى مراجع نظارتى است، دليلى واضح و روشن دارد؛ فدراسيون جهانى فوتبال نمى خواهد اين ورزش به مانند بعضى از ورزش ها لوس شود و بزرگترين جذابيت فوتبال هم همين نكته است كه همه مى دانند پس از زدن سوت داور هيچ مرجعى ياراى تغيير دادن نتيجه را نخواهد داشت. حالا در نظر بگيريد كه اگر روال استاد حسن زاده و شركا بر همين منوال ادامه يابد، بعد از این سرنوشت لیگ بر خلاف استراتژى فيفا نه در زمين كه در پشت درهاى بسته رقم خواهد خورد!
متن کامل در ادامه مطلب
نكته دوم مربوط است به عدم انطباق مجازات اعلام شده با اتفاق روى داده شده در ورزشگاه. در حكم كميته انضباطى پرتاب بطرى و توهين به داور دليل كسر امتياز اعلام شده است. در حالى كه در دنياى فوتبال براى بروز اتفاقات بسيار بزرگتر مانند شورش تماشاگران به داخل زمين، درگيرى و زد و خورد بازيكنان و يا تبانى و زد و بند بازيكنان با تيم حريف هم به دليل همان عدم خدشه به روح فوتبال، كمتر به سراغ كسر امتياز مى روند.
نكته سوم اينكه؛ اگر اين حكم اجرا شود فدراسيون فوتبال در اصل داماش را چهار امتياز جريمه كرده است! يكى چشم پوشى از اشتباه فاحش داور در عدم اعلام دو خطاى مسلم پنالتى كه موجب شد داماش برد را با باخت معاوضه نمايد و ديگرى كم كردن يك امتياز در همان بازى! يعنى اگر رشتى ها از شركت در اين بازى انصراف مى دادند كمتر متضرر مى شدند! اگر فدراسيون نمى تواند طبق قوانين دو پنالتى سوخته داماش را بازگرداند، پس حداقل بارى مضاعف تحميل كردن روى دوش داماش عين ظلم خواهد بود.
چهارمين نكته مربوط مى شود به زاويه ى مشهودى كه قاضى القضات فوتبال ايران با داماش در مدت سه سال حضورش در اين پست دارد. اينكه حسن زاده با گرفتن اين نوع تصميمات مى خواهد نشان دهد كه گيلانى بودنش تاثيرى در كارش ندارد، درست! اما ايشان مدتهاست كه از سوى ديگر بام به زمين افتاده اند! سال گذشته در حالى كه داماش ميهمان بود، تماشاگرانش را از يك بازى خانگى محروم نمود( حكمى كه تا آن تاريخ هرگز سابقه نداشته است)، امسال در بازى با سايپا داماش را به دليل ليزر انداختن يك تماشاگر چند ميليون تومان جريمه كردند، در حالى كه در موارد مشابه عمليات ليزر انداختن به يك اپيدمى در ساير ورزشگاه تبديل شده. داماش در دو سال گذشته چندين مرتبه با محروميت از حضور هوادار و محكوميت هاى مالى تنبيه شده است اما در بيشتر موارد محكوميت جو ورزشگاه خانگى داماش بدتر از ورزشگاه هاى ساير تيمهاى پرتماشاگر نبوده است و البته شاهكاره اين مدل محكوميت ها در پرتاب بطرى و كسر امتياز نمود پيدا كرد!
و نكته پنجم كه مهمترين نكته هم هست، درباره جو ورزشگاه عضدى در روز بازى با استقلال است. در این بازی نه كسى به بازيكنان حريف توهين كرد(در شرايطى كه سوژه اى چون پژمان نورى در زمين حضور داشت!) و نه درگيرى بين خيل تماشاگران ميزبان و مهمان به وقوع پيوست. و در يك اتفاق نادر بارها مربى تيم حريف(اميرقلعه نوعى ) از سوى تماشاگران داماش مورد تشويق قرار گرفت. در دو تصميم اشتباه داور در عدم اعلام پنالتى در صحنه نخست هيچ حرکتی صورت نگرفت و تنها نكته منفى مربوط بود به اعتراضات گروهى از هواداران داماش در آخرين دقيقه بازى. جو ورزشگاه آنقدر مثبت بود كه اميرقلعه نوعى پنج شش دقيقه از زمان مصاحبه پس از بازى را به تجليل از رفتار هواداران داماش اختصاص داد و اعلام نمود كه اگر پنج گل هم دريافت مى كرد بازهم از هواداران داماش قدردانى مى نمود. حال جناب حسن زاده تنها به اين پرسش پاسخ دهند كه وقتى هواداران على رقم رفتار خوب و تجليل از سوى مربى حريف، تيمش به شديدترين مجازات محكوم مى شود، ديگر چه توجيحى براى ادامه اين رفتار براى خود خواهد داشت!؟
و سر آخر اينكه هرگز قرار نيست فحاشى و حركات ناجوانمردانه را توجيه نماييم، كه در همه ى جوامع اين ناهنجارى ها عملى زشت و تقبيح شده است، اما بايد قبول داشت اين گونه احكام نتيجه اش تنها و تنها تحريك هواداران است و بس! اينكه حسن زاده و شركا هرگز از جنس فوتبال نبوده اند و براى صدور اين نوع آرا تنها به بندهاى بى روح قوانين پيش رويشان استناد مى كنند بزرگترين نقطه ضعف است. امثال حسن زاده هرگز تفاوتى بين يك هوادار خطاكار با يك بزهكار نمى تواند قايل نشود، چرا كه هرگز حسن زاده سعادت نداشته تا خود را به جاى هوادارى بگذارد كه تيمش با اشتباه يك داور به سياه چال سقوط پرتاب مى شود و يا آوار وحشتناك يك شكست چگونه كنترل اعصابش را به هم مى ريزد.
آنها هيچگاه جرات فكر نمودن به راهكارهايى مانند اجازه ورود خانواده ها به ورزشگاهها براى سالم تر شدن اين محيط ها را ندارند و تنها به برخوردهاى قهرآميز فكر مى كنند و بس! اينكه چگونه فوتبال ما با وجود اين دوستان تاكنون متلاشى نشده است، خود يكى از اعجاز منحصر به فرد ورزش ايران است و بس…
نگارنده: رادنی دیدار / سایت گل