وارش اسپرت – تارنماي هواداران داماش گيلان: بهنام لايقي فر، متولد 1369/9/4 در شهر رشت. مي گويد خيلي اتفاقي از تکواندو به فوتبال آمد و دروازه باني را از مدرسه دروازه باني پگاه زير نظر حميد سجادي آغاز کرد. پس از حدود يک سال و نيم تيم نوجوانان پگاه به مربيگري حسن پاکدل در حال تست گيري بود که او هم در آن شرکت کرد و توانست در آن تست قبول شود و از آن پس براي نوجوانان پگاه گلري کرد. يک سال بعد وقتي که در تيم جوانان به مربيگري ويشگاهي بود (سال 1386)، توسط مجيد جهانپور به همراه اشکان توانا جهانپور به تيم بزرگسالان پيوست… همان سالي که در ادامه فصل نادر دست نشان سرمربي پگاه شد…
وارش اسپرت-تارنماي هواداران داماش گيلان به بهانه اولين بازي ليگ برتري بهنام لايقي فر با او گفتگو کرد که اين مصاحبه را در ادامه مي خوانيد…
varesh-sport.com: بعد از چند سال پشت خط ماندن، بالاخره به عنوان دروازه بان اصلي در چارچوب دروازه ايستادي…
سال اول که به عنوان يک دروازه بان جوان با تيم تمرين مي کردم، اما از سال دوم به همراه علي آقا (نظرمحمدي) و آقاي کريمي با تيم بودم و با اينکه آقاي کريمي در تيم بودند من يک نيم فصل را با وجود سن کم ام دروازه بان دوم تيم بودم. در اين سال ها هميشه به دنبال يک فرصت بودم که بتوانم به عنوان دروازه بان اصلي در چارچوب بايستيم اما خوب پست دروازه، پست بسيار حساسي است ومعمولا مربي ها ريسک نمي کنند که از يک دروازه بان جوان استفاده کنند و من هم چون شرايط قدي ام متفاوت است اين که در چارچوب بايستم برايم ديرتر اتفاق افتاد.
متن کامل مصاحبه در ادامه مطلب
varesh-sport.com: پس فکر مي کني يکي از دلايلي که در اين مدت در چارچوب نايستادي همين مسئله قد بوده است؟
بله هم مسئله قد بوده و هم اينکه به هر حال مربيان دوست دارند درون دروازه کسي بايستد که تجربه داشته باشد. کمتر مربي پيش مي آيد که اين ريسک را بپذيرد و آقاي نظرمحمدي هم از معدود مربياني است که اين ريسک را انجام داد و خداراشکر که من هم توانستم جواب اعتماد ايشان را بدهم.
varesh-sport.com: اولين بازي رسمي برايت چطور بود؟
به هر حال اولين بازي استرس هاي خاص خودش را دارد، اما با کمک بزرگترهاي تيم و آقاي نظرمحمدي رفته رفته بر اين استرس غلبه کردم و بعد از آنکه آن تک به تک را گرفتم هم ديگر استرسي نداشتم.
varesh-sport.com: فکر مي کني اولين بازي ات را در داخل خانه انجام ميدادي بهتر بود يا اينکه به نظرت در عضدي به دليل حضور تماشاگران خودي استرس بيشتري داشتي؟
فکر نمي کنم تفاوت خاصي مي داشت. به نظر من اگر کسي بخواهد شايستگي هايش را نشان دهد، چه درخانه و چه در خارج از خانه بايد بتواند آن را اثبات کند. در رشت هم چون من خودم رشتي هستم، مطمئنا انرژي بيشتري را براي کار دارم.
varesh-sport.com: البته در اين چند سال در دو سه بازي ديگر هم حضور داشتي…
بله، يک بازي ليگ يک برابر فجرسپاسي بود که فکر مي کنم فقط حدود يک ربع در بازي بودم و اخراج شدم. يک بازي هم در جام حذفي بود که برابر استقلال بازي کرديم… البته آن تيم تقريبا تيم نوجوانانمان بود!
varesh-sport.com: که يک پنالتي را هم در آنجا گرفتي.
بله. پنالتي آرش برهاني بود.
varesh-sport.com: در اين بازي هم يک پنالتي را دفع کردي اما در برگشت توپ گل شد. فکر مي کنم اگر آن پنالتي را مي گرفتي يک شروع خيلي فوق العاده داشتي…
پنالتي گيري ام را از حسن آقا رودباريان يادگرفتم؛ هميشه به من مي گفت اگر مي خواهي به يک سمت جهش کني، حتما تا آخرش برو… من خيز براي جهش را برداشتم و خواستم با کف دست بزنم ولي متاسفانه به سمت بيرون دستم خورد و آمد جلوي بازيکن و او هم زد.
varesh-sport.com: خيلي ها معتقد بودند در اين سال ها اگر به باشگاه ديگري مي رفتي بهتر مي توانستي خودت را نشان بدهي. خودت چه فکر مي کني؟
بله. حاج آقا هم به من مي گفت که بهتر است چند مدتي را به باشگاه ديگري بروي اما من دوست داشتم همينجا بمانم و شايستگي هايم را نشان دهم. البته شرايط تحصيلي ام هم مضاف بر علت شد و گفتم که يک سال ديگر هم مي مانم و سال بعد که ليسانسم را گرفتم براي خدمت سربازي مي روم.
varesh-sport.com: يعني سال بعد سربازي؟!
بله، البته مي توانم ادامه تحصيل بدهم اما خوب سنّم بالا مي رود و مشکلات خاص خودش را دارد.
varesh-sport.com: در اين مدت کنار دروازه بانان زيادي بودي. فکر مي کني از کدام تاثيرگيري بيشتري داشتي؟
دروازه بانان خوب زيادي به رشت آمدند که از هر کدام چيزهايي را ياد گرفتم. از حسن آقا (رودباريان)، آقاي محمدي و… اما به خاطر شرايط قدي ام، سخت تمرين کردن را از آقاي نظرمحمدي يادگرفتم. يادم است ايشان وقتي خودشان گلر بود به غير از تمريناتي که در کنار تيم انجام ميدادند يک نوبت نيز انفرادي تمرين مي کرد. علي آقا هميشه مي گفت کسي که خوب تمرين کند شانس حتما به طرفش مي آيد. ايشان سر ِ بازي هم تمام نود دقيقه به من تذکرات لازم را مي داد.
varesh-sport.com: الگوي دروازه باني ات کيست و به لحاظ دروازه باني خودت را شبيه به چه کسي مي داني؟
من کاسياس را دوست دارم، اما فکر مي کنم به لحاظ شکل دروازه باني شبیه خورخه کامپوس باشم، او هم مثل من قدش کوتاه بود (با خنده).
varesh-sport.com: آينده خودت را چطور مي بيني؟
اميدوارم بتوانم به نحوي تمرين و بازي کنم که اعتماد مربيان را در پي داشته باشد و باز هم در چارچوب دروازه باشم.دوست دارم در آينده و پس از خدمت سربازي دوباره بتوانم به تيم شهرم برگردم.
varesh-sport.com: اين را هم بايد در نظر داشته باشي که تو نماينده دروازه بان هاي بومي اين شهر هستي و موفقيت تو مي تواند راه را دوباره براي ساير دروازه بان هاي بومي باز کند…
تا شکست نباشد، پيروزي هم نيست…کسي که بخواهد پيشرفت کند، بايد آنقدر تلاش و کوشش داشته باشد که اگر يک بار هم بد کار کرد، توانايي آن را داشته باشد که دوباره به شرايط خوب برگردد و از طرفي به قول شما اين دري که براي من بازشد، دري است که براي دروازه بانان پايه اين تيم باز شده است و بايد هميشه اين مسئله را در نظر داشته باشم تا بعد از من هم دروازه باناني که الان در پايه ها هستند در صورت شايستگي بتوانند براي تيم شهرشان بازي کنند.
varesh-sport.com: آينده داماش در اين فصل را چگونه مي بيني؟
در سه بازي اخير که مساوي کرديم مي توانستيم پيروز هم باشيم و بچه ها هم تمام عزمشان را جزم کرده اند که در سه بازي آينده حداکثر امتيازات را بگيريم. به نظر من با اين پتانسيلي که در تيم مي بينيم ، داماش صد در صد مي ماند و انشالله در سال هاي آينده با مساعد شدن شرايط تيم با قدرت بيشتري در مسابقات شرکت مي کنيم.
varesh-sport.com: و حرف پاياني؟
تشکر مي کنم از شما، تشکر مي کنم از تمام مربياني که از پايه ها به من کمک کرده اند و در پايان ممنونم از همه هواداراني که حمايتم کردند و اميدوارم که با ادامه اين حمايت ها بتوانيم در بازي هاي آينده نتايجي در خور نام رشت و تيم داماش بدست بياوريم تا دل آنها را شاد کنيم.
مصاحبه: مهرداد – مازيار
منبع: www.varesh-sport.com
وارش اسپرت-تارنماي هواداران داماش گيلان