وارش اسپرت – تارنماي هواداران داماش گيلان : رزومه امير قلعه نويي را که نگاه کنيم، وي را پر افتخار ترين مربي سال هاي اخير فوتبال ايران در مي يابيم . او در جواني و زماني كه در استقلال و تيم ملي بازي مي كرد ، کارنامه نسبتا خوبي را از خود بر جاي گذاشت و همين رزومه كافي است كه انتقادي به برخي رفتار و گفتار سوال برانگيز ايشان داشته باشيم…

مسلما هر چقدر انساني در جامعه مشهورتر شود و در بين اطرافيان خود محبوب تر، بايد در اظهارنظرات خود بيشتر دقت كند تا بتواند در ذهن مردم آن جامعه شخصيت و كاريزماي خود را بهتر وبيشتر القا كند اما امير قلعه نويي كه مادر مرحوم ايشان همشهري رشتي ها هم محسوب مي شود ، در كمتر از 6 ماه دو اظهار نظر كاملا متفاوت انجام داده است!

ايشان در 14 آذرماه 91 و پس از آنكه تيمشان در هفته پاياني نيم فصل اول در مقابل پسران باران با شكست بدرقه شد با توجه به آنکه صدرنشيني نيم فصل اول را با اين شکست از دست داد در كنفرانس مطبوعاتي بعد از بازي گفت:"منِ بچه نازي آباد تا كنون چنين فحش هايي را در زندگي ام نشنيدم و در جايگاه سمت راست استاديوم شنيدم و…"

 

در اين كنفرانس امير قلعه نويي بعد از ياخت تيمش ، جو استاديوم را مسموم تلقي كرد در حالي كه جو نسبتا خوبي در استاديوم حاكم بود مگر آنکه چسباندن لقب مافيايي كه يك كري خواني معمولي بود يا تشويق يكپارچه ناصرخان حجازي كه سابقه مربي گري در رشت را دارد براي ايشان توهين تداعي شود!

اگر بخواهيم نمونه ي بسيار کوچکي از جو مسموم را براي ژنرال آبي ها شرح دهيم کافيست فينال جام حذفي سال 87 را يادآوري کنيم؛ همان فينالي كه هنوز هم پرونده اش در ذهن فوتبال دوستان گيلاني بسته نشده است. توهين هاي 120 دقيقه اي هفتاد هزار هوادار سينه چاك ايشان و آبي پايتخت در آن بازي به همشهري هاي مادر مرحوم ايشان تنها نمونه اي كوچك براي تعريف جو مسمومي است که در پايتخت و برخي شهرهاي ديگر رواج يافته است !

 

علي ايحال روزگار گذشت و در هفته هاي پاياني نيم فصل دوم ، داماشي ها سپاهان را شكست دادند تا هم بقاي خودشان در ليگ حتمي شود و هم رقيب اصلي استقلالي ها از سد راه آنان بردارند. همين برد كافي بود تا امير قلعه نويي در رسانه هاي تصويري و نوشتاري تغيير موضع دهد و به تعريف و تمجيد از باشگاه داماش بپردازد تا آنجا که در مصاحبه اخير خود گفت: "خوشحالم كه تيم دوست داشتني شهر مادري ام در اواخر فصل با درايت مسئولانش ، افشين ناظمي و مازيار ربيعي فرد كه از دوستان قديمي من هستند توانستند در ليگ برتر بمانند"

 

آقاي قلعه نويي در بازي رفت هم داماش تيم دوست داشتني شما بود؟ از اظهار نظر بازي رفت دو تيم مي توان متوجه شد كه جواب شما منفي است چرا که رشت ، نه شهر استقلالي هاست و نه همتاي قرمز پوش تان! اينجا بر خلاف اكثر شهرها مدت هاست كه كسي براي شما سر پپسي باز نمي كند! مطمئنا نيم فصل اول قرار نبود كه پسران باران به راحتي تسليم شما شوند تا صدرنشين نيم فصل باقي بمانيد، همانطوري که اينبار داماشي ها سپاهان را شکست دادند تا خود دغدغه سقوط نداشته باشند نه آنکه استقلال را خوشحال کنند!

اميدواريم ايشان در همه حال نسبت به مردم شهرباران، همان شهر مادري شان ابراز لطف كند نه فقط در زماني كه همه چيز بر وفق مرادشان است چرا که با مصاحبه هاي متناقض چند ماه اخير اين سوال را بايد بپرسيم که : آقاي قلعه نويي ؛ دم خروس را باور كنيم يا قسم حضرت عباس را؟!

 

 

MAZIYAR

 

 

نظرات خود را فقط از کادر نظرات پایین همین صفحه وارد کنید و پس از تائید مدیریت برای مشاهده آن اینجا کلیک کنید

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *