وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان : داماش آخرين مسابقه اش را در تهران برابر استقلال تهران با پيروزى پشت سر گذاشت تا هم كمى از مزه جشن قهرمانى آنها بكاهد و هم تنها تيمى باشد كه در رفت و برگش قهرمان را شكست داده باشند و البته مانع آن شوند كه آبى هاى تهران به دو ركورد نيم فصل بدون باخت و رسيدن به سقف 70 امتياز برسند. رشتى ها در دو هفته پياپى توانستند قهرمان دو جام ايران را مغلوب نمايند و به قول خودشان پرچمشان را بالا نگه دارند.
به ادامه مطلب مراجعه فرمائيد
شايد بازى خوب و حساب شده و اعتماد به نفس ستودنى داماشى ها در برابر استقلال در روزى كه نود هزار نفر آمده بودند تا جشنى باشكوه براى تيمشان برگزار كنند، گم شد و البته اين نهايت ظلم است به بازى در خور توجه داماشى ها، تنها تيمى كه توانست قهرمان را دبل كند. آنها در روزى كه سپاهان مدعى را هم مغلوب كرده بودند وعده يك بازى پرانگيزه و پاياپاى را برابر آبى ها داده بودند و البته خيلى خوب به وعده شان جامه عمل پوشاندند.
شمالى ها با برگزارى چند مسابقه قابل تحسين توانستند ليگ را آبرومندانه و با خاطره اى خوب به پايان برسانند تا خستگى يك سال پر استرس و دغدغه را از تن خود و هوادارانشان بيرون بياورند. رشتى ها يك دليل بزرگ ديگر هم براى شادمانى دارند، دليلى به بزرگى پيشى گرفتن از رقيب سنتى. داماش براى دومين سال متوالى بالاتر از ملوان ايستاد. آنها سال گذشته در رتبه هفتم ايستادند و ملوانان پانزدهم شدند و امسال هم در حالى كه در تمام فصل پايين تر از انزلى چى ها بودند درست در واپسين هفته از آنها پيشى گرفتند و دو پله بالاتر در مكان يازدهم جا خوش كردند.
داماشى ها دو سالى مى شود كه در وسط بحران كمرشكن بى پولى و متصل نبودن به يك منبع مناسب مالى در حال دست و پا زدن هستند و قصه ى پر غصه ى آنها تقريبا هر روز نقل محافل ورزشى است. مشكلاتى كه حتا در ذهن هم قابل تصور نيست كه تيمى آنها را داشته باشد و بتواند جان سالم به سر ببرد. شما در نظر بگيرد در فوتبالى كه نفس كشيدنش هم هزينه بر است، داماش در همه ى زمان ليگ گذشته اوضاع مالكيتش در ابهام بود و عابدينى با من بميرى تو بميرى براى تيمش پول نصف و نيمه اى قرض مى كرد و ليگ امسال هم به همان منوال شروع شد و بعد از اينكه قويدل در اواسط ليگ به اين تيم آمد در نيمه هاى راه معلوم شد كه تو زرد است و دوباره تيم به امان خدا رها گرديد.
آيا به راستى براى هيچكس قابل تصور هست كه بازيكنان و كارمندان اين تيم هنوز مطالبات ليگ گذشته را كامل نگرفته اند و حداكثر دريافتيشان از قرارداد امسال كمتر از چهل درصد است؟ بله همين تيمى كه قهرمان هر دو جام ايران را با اقتدار در فاصله يك هفته به زانو در آوردند بازيكنانش از شب عيد امسال تاكنون همچنان جيبشان خالى است! باشگاه به نيمى از افراد طرف حسابشان بدهكار است و هنوز هيچ چيزش براى سال بعد معلوم نيست، نه كسى مى داند اسپانسر يا مالكى خواهد داشت يا نه؟ و از همين رو نه بودجه اش براى فصل تازه مشخص است و نه استراتژى اش براى يارگيرى در بازار نقل و انتقالات. اما يك چيز در داماش هم معلوم است و هم جا افتاده، و آن ريشه دواندن پسران شهرباران در گستره گيلان است.
داماش امروز روز براى گيلك ها تبديل شده به نماد و صرف فعل خواستن. آنچه كه به نوعى حلقه ى گم شده آنها براى با هم بودن و يكى شدن بود. داماش به يارى هواداران دو آتشه اش به آرامى تبديل شده است به قطبى قابل احترام در فوتبال كشور. قطبى كه صاحب سبك خاص فوتبال شمالى است. سبكى كه در آن فوتبال قدرتى و تكنيكى به شكلى زيبا تلفيق شده است كه نه آنقدر فانتزى بازى كنند كه شكننده باشند و نه از قدرتش بوى خشونت به مشام رسد.
حالا فرزندان ديار باران سطح توقع و انتظاراتشان از مديرانشان بالاتر رفته است. ديگر دنبال روزمرگى در فوتبال نيستند و مى خواهند تيمشان جورى بسته شود كه شعار داماش آسيايى را جامه عمل بپوشانند. شعارى كه ديگر در شهرباران تنها يك شعار نيست و كم كم تبديل به يك هدف قابل دسترس مى شود.
تماشا